ای تنهـــــــاتریـن دختــر شـب هـای احســاس

همــــــــــــه جـا تـــاریک است

مـی خـــــــواهـم بنویســـم

نمـی بینـــم کـه چـه بنویســــــــــم

امـا مـی دانـم از کـه مـی خــــواهـم بنویســـــم

مـی خــواهـم از تـــو بنویســــــــم

از تــو دختــــــــــر احســاس

از نگــــاه هـای عــــاشقت

از چشـــــم هـایت کـه سهـم چشــم هـای یکــــ نفــر بـــود

از بـــــوسه هـای عـــاشقانه ات

از حـــرف هـا و نوشتـــه هـای احسـاست

از احســـاسات پـــــــاکت

از عشقــــــی کـه در وجـــــــودت لانـه کـــرده بــــود

و از دلــــــــی کـه اکنــون

راز گـــــــــــریه هـای شبــانه اش

از پـس پـــرده هـای انتظـــــــــار نمایــان شـــد

امشبــــــ چقـــدر جـاده ی عشــــق خلــــــــــــوت است

هیــــــچ رهگذری از آن عبــور نمـی کنــد

هیـــــــــــچ صـــدایی شنیـــده نمـی شــــــود

امشبــــــ چقــدرعـــاشقی غـــــــــــــــــریب است

مـی خـــواهـم قـدری در جــــاده ی احســاسم قـدم بزنـــم

شـاید سکــــــوت ش بـا گـــــــریـه هـایـم بشکنــد

شـاید کمـی از درد هــــایـم التیـــــام یابــد

شـاید ایـن قلــب خستـــه و شکستـــــــــــه ام بـا هـر قـدم آرام گیـــــرد

شـاید قنــــدیل هـای ایـن قلـب یخــــــی آب شــود

شـاید ایـن احسـاس دوبـاره آبــــــــی شــود

نیمــی از راه را رفتـــــــــــــم

امـا دیگـر پـاهایـم تـــــوان رفتــن ندارنــد

مـی نشینـــم و بـه آسمــــــــان شبــــ خیــره مـی شـــوم

امشبـــــ آسمــان هـم مثـل دل مـن ابـــــــری ست

و بـه جـای ســـایه ی رخ عشــــــــق درمــاه

ســایـه ی قلـب شکستــــــه ام را در آسمــان مـی بینــم

نمـی دانـم ایـن قطــره هـای بـــــاران است یـا قطــــره هـای اشکـــ  قلـب مــــن

کـه صورتــــم را خیــــــــــس کــرده ؟!

ای قلـب تنهـــــــا و کوچکــــم اشکـــــ نـریـــــز

ایـن رســم دنیــاست کـه همیشـه مـی آینـــــــد و تـو را

عــــادت مـی دهنـــد

وابستـــــه می کننـــد

و آخــر تنهـــــایت می گذارنــد

ایـن رســم دنیـــاست کـه

رزهـای ســــرخ عشــــــق جـای خـود را بـه لالـــه هـای خــــونیـن مـی دهنـد

ایـن رســم دنیـــاست کـه

پاســخآبـــــی احســاست را بـا قرمـــــز خنجـــر هـا مـی دهنــد

ایـن رســـم دنیــــاست کـه

پاســخ دشـت مهــــربـانـی هـایت را بـا کـــــویـر نامهــــربـانـی هـا مـی دهنــد

ایـن رســـم دنیــــاست کـه

داغ شقــــــایـق عشـــــــــــقرا بـه دلـت مـی گذارنــد

آرام بــــــاش نـازکـــم

مـن صـاحب تمــــــــام تـــو

بـرای همیشـــه هـای زندگـی کنـــارت مـی مــــــــانـم

احسـاس مـی کنـم کلمــات دیگــــرهیـــــــــــــــچ تـــاب و تــــوانـی

بـرای احســـاسات مـــن ندارنـــد

دوسـت دارم نوشتـــه ام را همیــــن جـا تمـام می کنــــم